Je zit in een vergadering als je telefoon gaat. De programmadirecteur aan de lijn. Hij vertelt dat in Nepal een dam is doorgebroken. En dat er mogelijk duizenden slachtoffers zijn. Vanaf dat moment begint de klok te tikken. De eerste beelden verschijnen op social media. Nieuwsredacties zoeken informatie en mensen ter plaatse. Donateurs willen weten wat er gebeurt en of ze kunnen helpen. Intern komen communicatie, fondsenwerving, programma’s en directie tegelijk in beweging. Met alle aardbevingen en overstromingen in de afgelopen maanden, is deze situatie vaak opeens heel reëel. Dan blijkt meteen hoe goed je organisatie is voorbereid op zo’n crisis. Wie neemt de leiding? Wie heeft contact met het veld? Hoe snel heb je betrouwbare informatie, foto’s en verhalen? Wie benadert de media? Wanneer gaat de eerste e-mail of brief naar donateurs? Wie moet er akkoord geven op uitingen? Organiseer snelheid vooraf Bij een grote ramp ontstaat vaak in korte tijd veel media-aandacht. Mensen worden ger

Kun jij in één zin uitleggen waarom iemand vandaag 100 euro aan jouw organisatie zou geven in plaats van aan één van de vele andere goede doelen? Dat is een belangrijke vraag. Want dat je organisatie belangrijk werk doet, betekent nog niet automatisch dat iemand voor jouw organisatie kiest. Deze zomer kochten we in Zuid-Afrika een paar vrolijke sokken van Sexy Socks. Leuk design met pinguïns, goede naam, prima sokken. Maar er was nog een reden om ze te kopen. Voor ieder paar dat je koopt, geeft Sexy Socks een paar schoolsokken aan een kind dat ze nodig heeft. Jij een paar, zij een paar. Een simpel principe. En juist daardoor bleef het hangen. Sexy Socks is niet het enige bedrijf dat een product koppelt aan maatschappelijke impact. TOMS werd bekend met het principe koop schoenen, geef schoenen. Marie-Stella-Maris koppelt de verkoop van haar producten aan haar missie om toegang tot schoon drinkwater te verbeteren. Wat kunnen goede doelen hiervan leren? 1. Een goed doel heeft óók een ster

‘Dat doen we al jaren zo.’ Dat is misschien wel de gevaarlijkste zin in fondsenwerving. Natuurlijk werkt iedereen met aannames. Ze helpen om snel beslissingen te nemen. Maar juist de aannames die nooit worden getoetst, kunnen groei ongemerkt in de weg zitten. Dit zijn vijf aannames die wij de afgelopen maanden zijn tegengekomen. 1. Losse gevers worden vanzelf wel structurele gevers Het is een veelgehoorde gedachte: "We wachten nog even. Op het juiste moment doen we een aanbod voor een maandelijkse gift." Dat juiste moment komt vaak nooit. Ondertussen raakt de gever steeds verder verwijderd van de motivatie waarmee hij of zij de eerste gift deed. En juist de eerste periode na een gift is cruciaal. Dan is de betrokkenheid het grootst en daarmee ook de kans om een duurzame relatie op te bouwen. Een incidentele gever wordt niet vanzelf een structurele gever. Dat vraagt om een doordachte donor journey, relevante contactmomenten en een duidelijke volgende stap. 2. Niet bereikbaar? Dan prober

Over een paar dagen begint het WK voetbal. Miljoenen mensen kijken straks naar de wedstrijden, analyseren de tussenstanden en discussiëren over de kansen van hun favoriete team. Voor goede doelen is het eigenlijk niet anders. We naderen de rust van het jaar. Zes van de twaalf maanden zijn gespeeld. Een mooi moment om de tussenstand op te maken. Lig je op schema met je fondsenwervingsdoelstellingen? Lopen de inkomsten uit particuliere donateurs volgens plan? Groeien de structurele inkomsten voldoende mee met de stijgende kosten? Of kijk je naar de cijfers en denk je: we moeten de tweede helft van het jaar nog flink scoren? Het belangrijkste moment Bij voetbal zie je vaak dat een team sterk begint, maar toch achter komt te staan. Of een ploeg speelt een matige eerste helft en draait de wedstrijd na rust volledig om. Het verschil zit vaak niet in de spelers, maar in de coaching. Een goede coach analyseert wat er gebeurt, ziet waar kansen blijven liggen en maakt een plan voor de tweede hel

Veel goede doelen communiceren nog grotendeels hetzelfde met iedereen. Iedere donateur ontvangt dezelfde nieuwsbrief, dezelfde bedankmail en dezelfde campagne. Dat is begrijpelijk: jarenlang was massacommunicatie efficiënt en betaalbaar. Maar donateurs vergelijken jouw communicatie inmiddels niet alleen met andere goede doelen. Ze vergelijken je met Netflix, Spotify, Bol.com en Coolblue. Ze verwachten relevante communicatie, op het juiste moment, via het juiste kanaal. De uitdaging? Veel organisaties willen direct naar volledige personalisatie, terwijl de basis nog ontbreekt. Hyperpersonalisatie heb je niet in een keer georganiseerd. In dit blog drie stappen waarmee je als organisatie kunt groeien van one size fits all naar communicatie die écht persoonlijk voelt. Stap 1: Segmentatie op waarde We zien nog te vaak dat iedereen dezelfde brief met het zelfde geefverzoek ontvangt, terwijl de achterliggende groepen totaal verschillend zijn. Dit is de eerste en belangrijkste stap. Niet ieder

Ooit las ik een onderzoek met een opvallende uitkomst. Mensen vonden het heel logisch dat een directeur van een commercieel bedrijf meer verdient wanneer hij de omzet sterk laat groeien. Bijvoorbeeld bij een pizzaketen: meer omzet, meer winst een grotere organisatie. Daar hoort blijkbaar een hoger salaris bij. Maar bij goede doelen lag dat compleet anders. Daar gaven mensen juist de voorkeur aan een lager salaris voor de directeur, zelfs wanneer een hogere investering in leiderschap of professionalisering mogelijk zou leiden tot méér inkomsten en uiteindelijk méér maatschappelijke impact. Moraal van het verhaal: we zien bij goede doelen liever een kleinere organisatie met lagere kosten, ook als dat misschien betekent dat er minder hulp geboden kan worden. Dat zegt veel over de bijzondere positie van goede doelen in onze samenleving. We verwachten idealisme, bescheidenheid en transparantie. Soms zelfs méér dan ondernemerschap of groei. En precies daarom werken goede doelen fundamenteel